Ptasie perspektywy



Od dawien dawna marzeniem ludzi było latać jak ptaki, a fascynację tę wzbudzały w nas przede wszystkim duże gatunki. Jednak także mniejsze przyciągają naszą uwagę swym śpiewem lub pilnie wykonywanymi pracami niezbędnymi do wydania na świat i utrzymania potomstwa. Nasza ornitologiczna trasa rowerowa przez Ziemię Lubuską zaczyna się przy pałacu w Trebnitz. W jego mierzącym 17,56 ha angielskim ogrodzie można napotkać wilgę, kilka gatunków dzięciołów, płomykówkę, sikorkę czubatkę i remiza. Ale oczywiście także drozda śpiewaka, sikorkę bogatkę, szczygła, kowalika, szpaka, kosa, rudzika i słowika. Po obu stronach drogi prowadzącej z Trebnitz do Wulkow stoją stare drzewa z gniazdami myszołowów i srok. Mieszkają tu także kruki. Kto ma dużo szczęścia, zobaczy nawet dudka. Na polach pociętych kanałami odwadniającymi po prawej stronie drogi można obserwować kuropatwy, bażanty, czaple siwe, czajki, bociany, skowronki i dzierzby. Za górą Neuhardenberg i odgałęzieniem w kierunku Karlsdorfu po lewej stronie znajduje się od lat duża kolonia czapli siwych z ok. 35 gniazdami. Można je obserwować w odległości zaledwie pięćdziesięciu metrów od drogi.



Pośród stawów przed Altfriedlandem mnożą się głowienki, czernice, rybitwy zwyczajne, remizy, gęsi gęgawe, mewy śmieszki i mewy srebrzyste, a także orły bieliki i rybołowy. Można tu natrafić nawet na barwnego zimorodka. 



Stojące tu dwie ambony świetnie służą tym, którzy pragną obserwować ten ptasi świat. W Wuschewier stoją stare świerki wykorzystywane zimą jako dzienne schronienie przez płomykówki i puszczyki. Latem płomykówki kwaterują się nawet w kościele w Sietzing. Koło Genschmaru, przy wjeździe na wały, leży tzw. „Genschmarer Buns“, stary rezerwat przyrody ze starorzeczem Odry, gdzie mają swe siedziby liczne ptaki wodne.

Po przekroczeniu granicy w Kostrzynie droga prowadzi w kierunku Słońska, do siedziby Parku Narodowego. Ze znajdującej się tam wieży widokowej można obejrzeć cały park narodowy, a także park krajobrazowy. Po obu stronach drogi do Żabic można natrafić na wszystkie występujące tu gatunki ptaków wodnych. W Czarnowie można natknąć się na wiele bocianich gniazd. A zaledwie kilka kilometrów dalej, na północ od Słońska, w dolinie Warty rozciąga się rezerwat przyrody Słońsk. Jako teren podmokły o europejskim znaczeniu znajduje się pod ochroną już od 1977 roku. Pod koniec 1996 roku powołano do życia Park Krajobrazowy „Ujście Warty”, będący uzupełnieniem rezerwatu.

W tym ptasim raju naliczono 265 gatunków ptaków i 168 gatunków innych zwierząt. Przy odrobinie szczęścia cierpliwy obserwator dostrzeże nawet króla tych terenów, orła bielika. Podczas swych wędrówek do ciepłych krajów w parku narodowym wypoczywa co roku ponad 180.000 sztuk gęsi zbożowych i białoczelnych. W jesienne dni często można oglądać imponujący widok, kiedy to dwadzieścia do trzydziestu tysięcy gęsi podnosi się do lotu, by przenieść się na żerowiska. Podobne wrażenie robią żurawie, gdy wzlatują w liczbie ok. 2500. Po przebyciu Warty promem w okolicach Kłopotowa, dojeżdża się do końcowego punktu wyprawy, miasta Witnica.

Kto chciałby dowiedzieć się czegoś więcej o ptasim świecie na Ziemi Lubuskiej, na przykład o trudnościach rydzyka, może zamówić naszą broszurę informacyjną.



Text: Carmen Winter
Fotos: Johannes Müller, Ewa und Przemyslaw Szymonski


- do mapy pogladowej
- do opisu trasy szlaku
- do noclegów i adresów
- do strony glównej